Fietsverslag

vietnam_map_original_02.gifsaigon_straatverkeer.jpg

Het is even wennen bij aankomst in Saigon. Hectiek en lawaai. Het chaotisch verkeer maakt een grote indruk op ons. Heel veel brommers en maar toeteren. Echte regels zijn er niet, je moet maar met de stroom mee en stoppen doen ze niet gauw. Links en rechts inhalen of rijden door rood licht, alles kan, van belang is dat je rekening houdt met wat er voor je gebeurt.

Saigon is een stad volop in beweging, behalve de rijen brommers,ook overal handel op straat. Trottoirs worden gebruikt door Vietnamezen om hun werkplaats te vergroten. Vietnamezen zijn nijverige mensen.saigon_straatverkeer_01.jpg

Eerste overnachting in de Backpackerswijk, geregeld vanuit Nederland: voldoende mogelijkheden om te overnachten. Bovendien bevinden zich hier vele reisorganisaties, uitgaansgelegenheden, restaurants en winkels, die zijn ingesteld op de westerse toerist. Het rondsjouwen is zo'n stad is een ware belevenis. (Brom)fietsen hoog beladen met handelswaar of levend vee. Fietsen uitgerust tot volledige rijdende bloemenstalletjes. Je kijkt je ogen uit.

Na een paar dagen van acclimatiseren, de stad verkennen en fietsen_meisjes.jpginzicht krijgen in de verkeerschaos verlaten we het drukke Saigon. We zien veel meisjes in de nationale kledij, de 'Ao Dai'. Deze bestaat uit een witte wijde lange broek met daaroverheen een strakzittende witte blouse met lange mouwen en lange slippen. Deze kleding wordt met name gedragen door meisjes die op kantoor werken of door studentes.

Richting My Tho passeren we verschillende levendige stadjes. De afstand naar Mytho is 95 km, maar gemakkelijk te doen omdat de weg vlak is. Maar ook tussen die stadjes door is het een aaneenschakeling van kleine dorpjes. Er is zoveel activiteit can_tho.jpgom je heen dat de route geen moment verveelt.

My Tho biedt veel mogelijkheden om het deltagebied per boot te bezoeken. Er liggen talloze groene, tropische eilandjes, vaak weer met hun eigen specialiteit. En overal bruist het van activiteit zowel op als om het water. Soms zijn de canals zo smal, dat ze alleen maar bevaarbaar zijn met een roeiboot.

De Vinh Trang pagode in My Tho is de moeite waard om te bezoeken. Kale monniken in eenvoudige gewaden vertellen de bezoekers graag over de geschiedenis en beelden in hun begraafplaats.jpgpagode. Elk Vietnamees dorp heeft wel zijn eigen pagode en vormt  het middelpunt van het religieuze leven. In Vietnam vind je allerlei religies en vormen van geloofsbeleving. Maar geen enkele is dwepend van karakter. Bij de meeste Vietnamezen neemt de voorouderverering een belangrijke plaats in.

Kenmerkend zijn ook de begraafplaatsen, die her en der in het land verspreid liggen. Officiële kerkhoven zijn er niet, althans niet op het platte land. De route vanuit My Tho naar Vinh Long en van daaruit naar Can Tho is heel rustig, weinig verkeer, groene waterrijke omgeving met vele fruitbomen en in alle dorpjes de naar ons zwaaiende mensen.can_tho_01.jpg

Vanuit Can Tho zijn schitterende (dag)tochten te maken. Altijd is het mogelijk om de fietsen mee te nemen. Het is heerlijk om altijd je eigen transport bij je te hebben. Je bepaalt zelf het tempo, de rustdagen en de accomodatie. Het stadje Can Tho leent zich er bijzonder voor om een paar dagen langer te blijven. 

Onze fietstocht vanuit Can Tho naar Soc Trang doen we voor een gedeelte met een longtailboot tot aan Phung Hiep, een plaatsje dat vooral bekend staat om zijn slangenhandel, welke voor comsumptie worden gebruikt Tijdens deze rit komen we can_tho_02.jpgogen tekort om alle activiteiten te kunnen zien aan beide oevers.

We varen langs een prachtig gebied, langs de achterkant van de huizen. Als de mensen ons zien worden we toegeroepen en begroet met uitbundig zwaaien. De meeste wonen in huisjes op palen. Het water in het kanaal gebruiken ze om zichzelf te wassen maar ook om hun kleding of groenten te wassen.

Verwacht van fietsenmakers in Vietnam geen uitrusting zoals wij gewend zijn in Nederland. Westerse onderdelen zijn hier niet verkrijgbaar. Toch is het ons altijd weer gelukt om onze fietsen bamboebrug.jpgte laten repareren. Alle werkplaatsen bevinden zich langs de straat op trottoir.

Op diverse plaatsen worden de oevers met elkaar verbonden door een simpele bamboeloopbrug. Het is onvoorstelbaar met wat voor een gemak kinderen en volwassenen de rivier oversteken.

Overal langs de weg vind je genoeg mogelijkheden om wat te eten of te drinken. Al die plaatsen zijn uitgerust met eenvoudige kleuterstoeltjes en minitafeltjes. Behalve het vietnameze voedsel uitrusten.jpgen drankjes, kun je er ook echte cola drinken en stokbrood met Franse kaas kopen.

We zakken steeds af verder richting zuiden. Van Soc Trang naar Bac Lieu: ongeveer 50 km. Alle dorpjes vertonen hetzelfde beeld: bijna geen auto's, veel brommers en fietsen. En overal zie je veel vrouwen bijna helemaal ingepakt in monddoekjes, lange handschoenen en hoedjes. Bang om bruin te worden, blank zijn heeft status.

De weg van Bac Lieu  naar Ca Mau (68 km) is  rustig, veel vrouwen_fietsen_mondkapje.jpgstrohutten langs de weg, waar Cambodjaanse vluchtelingen wonen. In dit gebied zie je ook veel tempels in de Khmer-stijl. Het verbaast ons wat Vietnamezen kunnen meevoeren op hun fiets: hout, levende ganzen of varkens, manden die soms zeer hoog opgetast zijn, maar ook een complete familie kan mee.

Vanaf Ca Mau nemen we de lokale boot naar Rach Gia, een houten aak, die dienst doet als busboot, 8 uur varen. Onze fietsen gaan op het dak. Vanaf deze plek heb je een geweldig uitzicht over de rivier.

boot_hangmat.jpgVanuit de haven van Rach Gia maken we de oversteek (Golf van Thailand) naar het enige Vietnamese eiland Phu Quoc. De overtocht duurt 10 uur: een hangmatje komt dan goed van pas. Alleen onze westerse lichamen zijn eigenlijk veel te groot.

Het eiland bezit bijna geen verharde wegen. Om er te fietsen is de omgeving minder geschikt, niet alleen vanwege het wegdek, maar ook vanwege het ontbreken van bewegwijzering en kaarten. Toch is de infrastructuur goed, alle dorpen zijn goed bereikbaar. Het eiland heeft verschillende havens en zelfs een vliegveld. Naast de prachtige witte en verlate zandstranden biedt fiets_in_vliegtuig.jpghet eiland ook nog activiteiten als: jungletrekking, boottochten nar de An Toi eilandjes, waar prachtige snorkelplaatsen liggen, vissersdorpjes, peperplantages en authentieke markten.

Een paar keer per week zijn er vluchten naar Ho Chi Minh city(Saigon). Fietsen meenemen in het vliegtuig  is geen probleem. Ze hoeven zelfs niet ingepakt te worden. Vanuit Duong Dong airport keren we terug naar Saigon.